Aangezien ik eind mei ben geopereerd en toch niets anders kon dan op de bank zitten met zicht op de postbode zat ik met smart te wachten.
Maar wat er kwam geen geweldige post uit België.
Zelfs al eens de stoute schoenen aangetrokken en Brigitte gemaild.
Al snel kwam er een reactie, ze had het verstuurd maar had het zelf ook weer terug gekregen. Ze vonden bij de Belgische post dat het niet door de brievenbus paste. Maar ze had het nogmaals opgestuurd, Kareltje totaal geplet zodat hij door de brievenbus zou passen.
Net voor Pinksteren kwam Kareltje hier dan binnen gevlogen en begonnen de herinneringen op te borrelen.
Niet zozeer door Kareltje maar door het kaartje wat Brigitte erbij had gedaan.
Een kaartje met een verhaaltje over Noef de beer.
Zo bijzonder voor ons, want onze oudste zoon heeft precies hetzelfde voorleesboek. Ooit lang geleden toen hij nog klein was heb ik het boek elke dag voorgelezen, elke dag een verhaaltje, over de avonturen van Noef.
Het verhaaltje wat Brigitte erbij heeft gedaan dateert 29 mei, de dag dat Kareltje werd verstuurd (voor zijn eerste poging om mij te bereiken).
Wij hebben dus onze eigen Noef in huis, hij ligt nog steeds op bed bij mijn puberende zoon. Noef heeft al heel wat gezien van Nederland en de omringende landen want hij moest altijd overal mee naar toe tot vorig jaar. Toen werd besloten om Noef niet meer mee te nemen. Als je gaat puberen is het niet meer stoer!
En het boek staat nu in de boekenkast, vol herinneringen!
Kareltje heeft het ondertussen enorm naar zijn zin. Hij zit voor de foto lekker in de tuin samen met Noef die voor de gelegenheid de slaapkamer even heeft ingeruild voor een bezoekje aan de tuin.
Lieve Brigitte, bedankt voor Kareltje en voor de herinneringen die hier weer helemaal tot leven zijn gekomen. Even terug naar de peuter, kleutertijd van de oudste vond ik geweldig.
Iedereen een fijne, zonnige dag,
Liefs Tinie
